دغدغه‌‌ی معنا و دست‌‌یابی به زندگی معنادار یکی از اساسی‌‌ترین دغدغه‌‌های وجودیِ آدمی است، انسان تنها موجودی است که وجودش برای او مسئله است. از میان همه‌‌ی موجودات تنها انسان است که شگفت‌‌انگیزترینِ شگفتی‌‌ها، یعنی پرسش در باب هستی را تجربه می‌کند؛ بنابراین می‌‌توان گفت که پرسش از معنای زندگی پرسشی به قدمت حیات بشر است و به همین علت در طول تاریخ فلسفه، اندیشمندانِ بسیاری همچون ارسطو، آکویناس و کانت به تحلیل و بررسی این پرسش همت گمارده‌‌اند. اما در دوران متأخر در شیوه‌‌ی نگرش به مسئله معنای زندگی و در گونه جوابی که می‌‌طلبد دگرگونی حاصل شده است و بسیاری از صاحب‌‌نظران و متفکران در حوزه‌‌ها و رشته‌‌های گوناگونی مانند فلسفه، روان‌‌شناسی، فلسفه دین و فلسفه اخلاق به تحلیل و بررسی این پرسش پرداخته‌‌اند.

معنای زندگی از زمره مسائل اساسی در زندگی انسان‌‌ها بوده و هست، اما فیلسوفان در دو قرن و نیم اخیر به جد بدان توجه کرده‌‌اند. گرچه فیلسوفان اگزیستانس، بیش و پیش از فیلسوفان تحلیلی و با شیوه و رویکردی متفاوت به معنای زندگی پرداخته‌‌اند، اما فیلسوفان تحلیلی نیز در چند دهه‌‌ی اخیر کوشیده‌‌اند تا با تفکیک معنای زندگی به‌عنوان مقوله‌‌ای هنجاری مستقل از هنجارهای خوشبختی و اخلاق، راه را برای نظریه‌‌پردازی درباره‌‌ی معنای زندگی باز کنند؛ زیرا در آغاز قرن بیستم، معنای زندگی، مقوله‌‌ی هنجاریِ مستقلی شمرده نمی‌‌شد، بلکه در بهترین حالت، آن را به خوشبختی و اخلاق فرو می‌‌کاستند.

کتاب «مقایسه تطبیقی نسبت اخلاق و معنای زندگی از نظر خواجه نصیر الدین طوسی و تامس نیگل» به قلم پرستو حاتمی شفق و به همت انتشارات جهاد دانشگاهی واحد کردستان چاپ و منتشر شد. علاقه‌مندان میتوانند این کتاب را در 246 صفحه و به قیمت 300000 تومان تهیه کنند.